Showing posts with label Ryo Yamagata. Show all posts
Showing posts with label Ryo Yamagata. Show all posts

Tuesday, November 25, 2014

INORAN Live in Bangkok 2014

22 Nov 2014
  
             วันนี้แปลงร่างเป็นติ่งอย่างเต็มตัว นัดกับเพื่อนๆไปรับINORANที่สนามบินมาค่ะ กว่าจะได้เจอตัวต้องวิ่งไปวิ่งมาอยู่หลายรอบเพราะไม่รู้ว่านายท่านจะออกเกตไหน เอาเถอะ! ถือว่าเป็นการวอร์มอัพก่อนไปดูไลฟ์แล้วกัน



มีเอมี่หน้าเหวี่ยงติดมาทุกภาพเลยแฮะ =__=;;

มุระตะซัง♥♥♥♥  เรียวซัง♥♥♥♥
แปะรูปใหญ่ๆ ให้รู้ว่าเป็นเมนใคร


              ได้ถ่ายรูปที่สนามบินเยอะเหมือนกัน ตอนถ่ายรูปกับนายท่าน นายท่านแตะหลังด้วยนะเออ!! บ้า! มาแตะเค้าอย่างนี้มันผิดผีนะคะ รับผิดชอบเลยนะ!!! ถ่ายรูปเสร็จก็ขอให้นายท่านเซ็น tote bagให้ แต่ปรากฏว่าปากกาที่ฉันเอามากลับเขียนไม่ติด ก็เลยต้องขอยืมจากคนอื่น ท่าทางนายท่านตอนเขย่าปากกาพลางมองหาปากกาแท่งอื่นนั้นน่ารักมากกกกกกกก



                 ได้ถ่ายรูปคู่กับsupport member ทุกคนยกเว้นยู คือ... ลืมอ่ะ!! ขอโทษนะยู


      
                 มุระตะซังเวลาไม่อยู่ใต้แสงไฟ ใบหน้าแลดูยับมากกกก ความเท่ที่ฉันได้เห็นในวันนั้นหายไปไหนกันนะ?
                 เรียวซังคนที่ปกติฉันไม่ได้มอง (เพราะกลองบัง) วันนี้ได้เห็นอย่างใกล้ชิด เรียวซังยิ้มหวานมากกก เป็นผู้ชายมีเคราที่ยิ้มแล้วน่ารักสุดๆ

                  พอส่งนายท่านและผองเพื่อนขึ้นรถเสร็จ คุณNก็โทรมาถามว่าจะตามไปโรงแรมไหม? ถ้าคุณNไป ฉันก็ไปอ่ะ!! จัดการโดดขึ้นแอร์พอร์ตลิงค์ ต่อbts แล้วจับมอไซค์วินไปที่centara grand hotel 

                  ระหว่างอยู่บนbts ก็โทรคุยกับคุณN ที่ไปถึงโรงแรมแล้ว และสติหลุดไปเพราะผู้ชายเรียบร้อยแล้ว คุณNบอกว่า "คุณ!! ผู้ชายมันเกาตูดล่ะ! ตูดโนะเหี่ยวมาก!!!" (<< เดี๋ยวนะ?! จ้องกันขนาดนั้นเลยเรอะ?!)  "คุณ!! ผู้ชายมันเกาหลังล่ะ เลิกเสื้อขึ้นมาด้วย!!" (<<แลดูเป็นติ่งสายหื่น)  "คุณ!! เมื่อกี้ล่ามเดินเข้ามา ไอ้4คนที่นอนหมดแรงอยู่พอเห็นเป็นสาวสวย มันก็ลุกขึ้นยืนสวัสดีเค้าอย่างพร้อมเพรียงเลยว่ะ" (<<หึ้ย!!!! ไอ้พวกนี้!!!!!) 
            
                   พอมอไซค์มาถึงหน้าโรงแรมก็มองเห็นผู้ชายหน้าคุ้นตา3คนยืนดูดบุหรี่ คือมอไซค์ก็จอดตรงที่พวกนั้นยืนกันอ่ะค่ะ วินาทีนั้นอิชั้นถึงกับไปไม่เป็น รีบวิ่งเข้าไปตั้งหลักในล๊อบบี้ก่อน เห็นยูโซยืนอยู่กับสตาฟฟ์ โดยมีคุณNยืนซับน้ำลายอยู่ห่างๆ ฉันก็เลยชวนคุณNออกมาข้างนอก เจอคุณBที่มามอไซค์อีกคันกำลังเนียนเข้าไปร่วมวงดูดบุหรี่กับ3หน่อพอดี 
                   คุณBแนะนำตัวเองว่าเป็นสตรีททีม แล้วก็แนะนำฉันกับคุณNด้วย การถูกนายท่านเรียกชื่อนี่มันเป็นความรู้สึกที่แสนวิเศษจริงๆ 
               
                    นายท่านถามว่าพวกเราพูดญี่ปุ่นได้หรือเปล่า พอตอบกันว่าได้นิดหน่อย พ่อก็พ่นญี่ปุ่นใส่รัวๆ นายท่านคะ อิชั้นบอกว่าได้นิดหน่อยไง นี่เข้าใจว่าได้N1เรอะ?!!!! 
                    หลังจากกรี๊ดร้องบอกนายท่านว่า"ช้าก่อน!!!!!" นายท่านก็เปลี่ยนโหมดมาเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งก็ฟังไม่รู้เรื่องอยู่ดี สุดท้ายเรียวซังที่ภาษาอังกฤษดีสุดเป็นคนพูด 

                     เรียวซังถามว่า "คนไทยพูดภาษาอะไรได้บ้าง?" แล้วก็ "タイ人น่ะ ภาษาไทยคืออะไร?" พอคุณNบอกไปว่า 'คนไทย' พ่อ3หน่อนั่นก็พูดตามว่า 'คงไต' น่ารักให้ชักตายเลย!!! 

                    จากนั้นพวกนั้นก็ขอตัวเข้าไปในล็อบบี้ ซึ่งพวกเราก็ตามไปนั่นแหละ ไปนั่งอยู่ตรงเก้าอี้สำหรับนั่งรอที่มีมุมตึกบังระหว่างกัน แล้วต่างฝ่ายต่างก็แอบชะเง้อมองกัน จากนั้นพวกนายท่านก็ทะยอยขึ้นห้องกันไป ทิ้งให้อิชั้นนั่งติ่งสตาฟฟ์อย่างมีความสุข 

                     สักพักใหญ่ๆมุระตะซังก็เดินลงมา พอเห็นพวกเราก็โค้งแล้วยิ้มให้บอกว่า 'จะออกไปเดินเล่นหน่อยนะ' (<<พูดงี้นี่อยากให้เดินไปเป็นเพื่อนเหรอคะ ww) แล้วอีกพักนึงยูก็เดินลงมา ทำหน้าเหมือนธุระเยอะ สงสัยตอกบัตรเลิกงานแล้ว เลยไม่มีserviceให้เหล่าติ่งวัยชราแต่อย่างใด สักพักใหญ่ขบวนศิลปินก็ชักแถวเดินผ่านหน้าพวกเราไปขึ้นรถตู้ นายท่านยิ้มเซอร์วิสนิด มุระตะซังยิ้มแบบอายๆ เรียวซังยิ้มหวานนนน♡ (<<ปาหัวใจใส่รัวๆ) ยูมาโหมดตอกบัตรเลิกงานแล้ว (<<โถ~ พ่อคุณ!)
                    พอขึ้นรถตู้ไป มุระตะซังที่นั่งริมก็มองพวกเรานานๆ สงสัยจะนินทาอะไรกันล่ะมั้ง แต่เอาวะ! โบกมือให้แล้วโบกตอบก็โอเคแล้ว!


                     สรุปสั้นๆสำหรับวันนี้ 
                     -ได้จับมืออิโนะ3รอบ 
                     -ได้ลายเซ็นบนtote bag 
                     -แอบหลงเคราของ3หนุ่มเบาๆ
                     -อิมเมจโดะเอ็มของยูหายไปทันทีที่ตอกบัตรเลิกงาน
                     -มุระตะซังมีลักยิ้มอ่ะ (เอ... หรือรอยยับบนใบหน้าหว่า?)
                     -เรียวซังเอาใจฉันไปเลยค่ะ!
                     -วันนี้เอาตะกร้าสานกับถุงหอมกลิ่นตะไคร้ให้โคจิมะซัง, ถุงผ้าลายช้างกับเรดบูล3กระป๋อง ให้โคนิชิซัง, ถุงผ้าลายช้างกับเบียร์สิงห์2กระป๋องให้โคมัตสึซัง ไม่มีของสำหรับนายท่านค่ะ

                      จบคอร์สการติ่งวันแรกแต่เพียงเท่านี้ค่ะ



23 Nov 2014 @parking toys


                       ไปถึงvenueตอนบ่ายสามนิดๆ รันคิวได้หมายเลข21 นั่งรออยู่ข้างนอกก็ฟังเค้าRHกันไป แบบว่าฟังข้างนอกก็ฟินแล้วอ่ะ แบบว่า candyงี้ no optionsงี้ monsoon babyงี้ อิ๊ววววววว♡



                         Goodsหน้าไลฟ์ ซื้อแค่เสื้อขาวกับริสท์แบนด์ แล้วก็มองgoodsของ b-day bashด้วยสายตาเจ็บปวด ทำไมราคามันถูกกว่าตอนที่ฉันไปซื้อที่โน่นวะ??




                       วันนี้นอกจากจะมาดูไลฟ์แล้วยังมาคอยซัพพอร์ทพี่Bเรื่องข้อมูลสำหรับทำข่าวด้วย ตอนแรกพี่Bขอสัมภาษณ์ แต่ไม่สะดวกอย่างแรงอ่ะ! หนูแอบมา หนูออกสื่อไม่ด๊ายยยย เลยขอให้พี่บีสัมภาษณ์สตรีททีมแทน

                       พอเข้าไปในvenue ได้ยืนแถว2 ตรงหน้าไมค์เยื้องไปทางขวา1ก้าว ห่างจากนายท่านแค่1เมตร 
                       เพลง op ยังเป็นเพลงเดียวกับที่โอซาก้าและนาโงย่า


โคมัตสึซังคือคนแรกที่ฉันมองหา เมื่อเข้ามาในvenue





แปะสารพัดเนื้อเพลง แต่พ่อคุณก็ยังดำน้ำซะหลายเพลง



โคนิชิซังกำลังแปะโพยภาษาไทย

โคมัตสึซังมาทดสอบไมค์

โพยภาษาไทย และsetlistค่ะ

                       วันนี้นายท่านทำผมตั้งๆชวนให้นึกถึงลูกเจี๊ยบอีกแล้ว ใส่t-shirtสีขาว สกรีนรูปสี่เหลี่ยมสีดำ เขียนตัวอักษรสีขาวว่า nothing การเกงผ้านิ่มสีดำแบบที่นาโงย่า รองเท้าลายเสือไม่ใส่ถุงเท้า ข้อมือขวามีสายหนังสีดำแถบใหญ่ๆ ข้อมือซ้ายมีสายหนังสีดำตอกหมุดเงินเส้นเล็กๆ พันหลายๆ รอบ ใส่สร้อยทองเส้นเล็กๆ มีจี้รูปไม้กางเขน

                       รายละเอียดในไลฟ์คิดว่าคงรู้กันอยู่แล้ว เพราะงั้นเล่าเฉพาะในจุดที่ประทับใจแล้วกัน 
                       -ตอนที่นายท่านบอกว่า 'คิดถึงนะ' น่ารักที่สุด♡ 
                       -ตอนบอกว่า 'เสียงดังๆหน่อย' แล้วแฟนๆกรี๊ดกันแล้วนายท่านลงไปนั่งยองๆปิดหูอยู่ น่ารักมากกกกกกกก เห็นแล้วนึกถึงลูกเจี๊ยบกำลังกลัวแผ่นดินไหวเลย♡♡♡
                       -ตอนนายท่านหันหลังแล้วส่ายสะโพกน่ารักที่สุด
                       -ตอนนายท่านสาดสายตาเย็นชาแล้วเหยียดยิ้มให้คนที่เอามือถือมาถ่ายนายท่าน น่ารักที่สุด(?)
                       -ตอนร้องpink spider นายท่านเงยหน้าและส่งยิ้มเหมือนจะปลอบใจมายุมิซังด้วย น่ารักที่สุด
                       -นายท่านที่ขยันส่งยิ้มให้มุระเสะซังจังเลย อิจฉานะ!!!!
                   
                     ยูเองก็ดึงดูดสายตาได้ดีทีเดียว แต่หน้ายูเหมือนง่วง ไม่ก็เมา ไม่ก็ถูกบังคับให้ขึ้นเวทีอ่ะ แต่การได้ลูบต้นขาลามขึ้นไปถึงเบสของยูก็เพลินดีไม่น้อย

                     มุระตะซังภายใต้แสงไฟโคตรเท่!!! เพลงsmokeก็เท่ เพลงhomeยิ่งเท่ วันนี้ช่วยมุระตะซังคอรัสท่อนผู้หญิงเพลงhide and seek อย่างเต็มอกเต็มใจ Oh, won't you try it baby? อร๊างงงง เซ็กซี่อ่ะ!
                     หน้าท้องของมุระตะซัง พอลูบแล้วใจสั่นอ่ะ!!!

                     สำหรับนายท่าน สายตาที่ส่งมาให้พร้อมรอยยิ้มชวนละลายดีแท้ 
                     ข้อมือ แขน ไหล่ และขาที่ได้จับชวนให้หวั่นไหว 
                     หน้าท้องกับหน้าอกแน่นๆ ลูบแล้วใจสั่น (เสียดายที่ลูบขึ้น ตอนนั้นน่าจะลูบลงน้าาาา)
                     มือ กับท่อนแขนที่เกาะเกี่ยวฉันไว้ แข็งแกร่งเหลือเชื่อ

                     พอไลฟ์จบ ระหว่างกำลังจัดแถวเพื่อรับของ อิโนะเดินไปชั้นบนฝั่งที่สื่อนั่งเพื่อเข้าห้องน้ำ พี่Bที่นั่งอยู่เล่าว่าพ่อคุณเข้าห้องน้ำแล้วไม่ยอมกดน้ำอ่ะ  นิสัยไม่ดีเลยน้าาาาา ว่าแต่ล้างมือเปล่าเนี่ย??

                     ตอนรับของจากนายท่าน ฉันพูดอะไรไม่ออก นายท่านยื่นมือมาให้ฉันจับ แต่เนื่องจากยังฟินกับหน้าอกไม่หายก็เลยเฉยๆ จับมือพอเป็นพิธีเสร็จ ฉันกำลังเดินออกไปแบบใจลอย (คิดถึงหน้าอก) นายท่านก็บอกตามหลังมาว่า see you next time พร้อมรอยยิ้ม 
                     แหม~~ พอเห็นอิชั้นไม่สนใจก็ยิ่งพยายามอ้อยนะคะ

                     น่าเสียดายที่ไลฟ์นี้เรียวซังไม่มาให้ลวมลามแม้แต่น้อย คราวหน้านะพ่อ เดี๋ยวจะขยำให้หนำใจ ฮี่ๆๆๆ

                    จบไลฟ์ไม่ไปส่งแล้ว เหนื่อยค่ะนายท่าน นั่งๆนอนๆอยู่แถวร้าน ฟังน้องไอซ์ร้องเพลงดีกว่า อิชั้นรู้ว่านายท่านกลับเองได้ www


                    ขอบคุณที่รักษาสัญญาที่เคยให้ไว้ แล้วต้องกลับมาอีกนะคะ


บรรดาของที่หิ้วกลับบ้านวันนี้





Tuesday, July 10, 2012

INORAN and the gang : Let's cook UDON!

         ทัวร์กิน ทัวร์คอนเสิร์ตของINORAN ผ่านไปแล้ว 3 ที่แล้ว ล่าสุดเมื่อวันทานาบาตะที่ผ่านมา นายท่านไปเล่นที่Sendai   (อ่า... ได้ข่าวว่าวันนั้นAME-OTOKOคนนั้นทำให้หนุ่มเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้าต้องฝ่าฝนมาพบกันใช่มั๊ย? ...ของเค้าแรงเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ orz)  จากนั้นก็พัก4-5วันให้ร่างกายคนแก่ได้ฟื้นตัว มาเล่นอีกทีวันที่ 12 (แต่ระหว่างพักก็ไปเที่ยวเล่นตามสถานีวิทยุนี่นะ)

          อ่านไลฟ์รีพอร์ตที่เค้าเขียนๆกันมา มีแต่คนพร่ำเพ้อถึงรอยยิ้มของนายท่าน พอเห็นภาพใน barksแล้ว ก็สมควรจะเพ้อล่ะนะ เพราะน่ารักมากจริงๆ ยิ้มเหมือนดีใจอะไรก็ไม่รู้ อิชั้นเห็นแล้วอยากวิ่งเข้าไปลูบหัวแล้วยื่นอมยิ้มให้ชะมัดเลยค่ะนายท่าน และแน่นอนว่าจากนั้นก็อุ้มนายท่านกลับบ้าน

          ด้วยตารางทัวร์ที่หนักหน่วง(?) และเคร่งเครียด(?) ทำให้เหล่า support memberต้องซ้อมกันอย่างหนัก เครียดกันจนถึงขั้นกินข้าวกันไม่ลง(?) ในสถานการณ์วิกฤติเช่นนั้น มีบุรุษคนหนึ่งปรากฏกายขึ้น เขาชูนิ้วชี้ไปบนฟ้าแล้วกล่าวว่า...

คุณย่าเคยบอกไว้ว่า 'อาหารที่ดี จะช่วยเยียวยาจิตวิญญาณที่เหนื่อยล้า' เพราะงั้น...
มาทำอุด้งกินกันเถอะ!

เรียกข้าว่า UDON - MASTER
ข้าจะชี้วิถีแห่งอุด้งที่แท้จริงให้พวกเจ้าเอง!
(เห็นภาพแล้วความน่าเชื่อถือลดลงกว่าครึ่ง)

          แหะๆ พอดีช่วงนี้กำลังบ้าKamen riderน่ะ กลับเข้าเรื่องๆ เอาเป็นว่าthe gangช่วยกันทำอุด้งกินกัน โดยมีU:ZOคุงเป็นพ่อครัวหลัก

          เริ่มจากการเตรียมวัตถุดิบและอุปกรณ์
แป้งสาลี, ไม้กลองของRyo san เอาไว้นวดแป้ง และเคาะหัวเด็กเอาแต่ใจ
แล้วก็พลาสติก เอาไว้ห่อศพ

         ผสมแป้งกับน้ำเกลือ คลุกๆให้เป็นก้อน เสร็จแล้วก็หมักทิ้งไว้ประมาณ 20 นาที

           จากนั้นก็แผ่แป้งออกเป็นแผ่นบางๆ แต่ไม้กลอง ไม้นวดแป้งอันเล็กแค่นั้น คงไม่ทันใจU:ZO ก็เลย... เหยียบเอาก็แล้วกัน!

ซูซังเหยียบ เหยียบ เหยียบ
จินตนาการว่าเป็นหน้าเด็กเอาแต่ใจตัวเองแถวๆนั้นแล้วเหยียบอย่างสนุกสนานรึเปล่าคะนั่น?

เห็นซูซังเหยียบไม่ได้ดั่งใจ
ท่านปรมาจารย์เลยกระทืบ เอ่อ... เหยียบให้ดูเป็นตัวอย่าง
'นี่! มันต้องให้สเต็ปเทพอย่างนี้ถึงจะตายคาตรีน!'

พนักงานหมายเลข3 ลงประจำการ!
ใครอ่ะ? ดูจากไซส์แล้ว... D-KIKU?

        โรยแป้งสาลีไว้บนโต๊ะ แผ่แป้งออกเป็นแผ่นหนาประมาณ3มิล พับทบไปมาเป็นชั้นๆ

คนที่ยืนถัดจากU:ZOคือใครกันหว่า? มือสวยมากกกกก ชอบจัง!

        แล้วก็หั่นเส้น
มาจากไหนคะเนี่ย คนเนี่ย?
ทีงานใช้แรงน่ะ ไม่โผล่มาให้เห็นเลยนะ
         
          โยนลงในน้ำเดือด พอเส้นสุกก็ล้างด้วยน้ำเย็น แล้วเอามากินกับน้ำซุป (อ้าว! ท่านUDON-MASTER ไม่สอนทำน้ำซุปเรอะ?!)

เสร็จแล้ว! โรยต้นหอมลงไป



คุณย่าเคยบอกไว้ว่า 'ไม่ว่าเครื่องปรุงหรือวัตถุดิบดีเลิศ ก็ต้องพ่ายแพ้ต่อความรักที่ผู้ปรุงอาหารใส่ลงไป'
เพราะงั้นใส่ความรักลงไปในอาหารเยอะๆนะครับ
โอม~ รักกรู หลงกรู  รักกรู หลงกรู

            และแล้วก็ถึงเวลาซัดแหลก!

นี่มันสภาพชามก่อนกิน หรือหลังกินคะ Murata san?

           รอดไปอีกหนึ่งมื้อสำหรับทัวร์กิน ทัวร์คอนเสิร์ตสุดหรรษาของนายท่าน คราวหน้าสอนทำก๋วยเตี๋ยวต้มยำที่Taka sanทำให้กินที่ Tampaดีมั๊ยคะนายท่าน? อยากรู้ว่าหน้าตามันเป็นยังไง จะเหมือนกับที่อิชั้นกินรึเปล่าน้า~



-----------------


I don't own any photos in this article. 
They are belong to Su san, U:ZO san, Murata san, D-kiku san, Ryo san and Yamada san
You can find photos and details on their twitter.